Line 171118-181117

Do 18 listopada 2017 roku, przez 6 lat realizacji projektu, Linia Życia spełniała podstawowe założenie laboratorium badań nad zależnościami między sztuką i życiem w skali makrokosmosu, żywo reagując na wybrane czynniki zewnętrzne, siłą ich rzeczywistości będąc zdaną na akty w dużej mierze przypadkowe, spontaniczne, instynktowne, intuicyjne, zdeterminowane warunkami losowych zdarzeń i sytuacji. Linii tej brakowało jednak regularności, dyscypliny i konsekwencji, wypracowania i stosowania metod badawczych, pozwalających na jej usystematyzowanie. Ponadto nastawienie na życie w skali makro skutkowało przyjęciem postawy wobec niego ekspansywnej, poszukiwaniem możliwości kreacji poza ciałem wykonującym linię, poza to ciało dokonując jej transgresji. Dlatego z czasem pojawiła się potrzeba bardziej systematycznego tworzenia linii oraz skierowania jej do wewnątrz, potrzeba rygorystycznego wykonania aktu immanencji linii metodyczną i dosłowną inkarnacją. Czas jest strukturą życia i życiem ciała. Każda ingerencja w strukturę ciała jest ucieleśnieniem życia i czasu płynącego liniowo. Przyjęcie metody rocznego cyklu wyznacza mniejszą ramę czasową wewnątrz większej ramy całego projektu. Jeden rok powtarza cykl całego życia w mniejszej skali, podobnie jak jeden miesiąc i dzień. Liczenie czasu integruje ze sobą mniejsze części w całości. Przyjęcie systemu liczenia czasu opartego na systemie astronomicznym w systematyzacji ingerencji cielesnej, tworzy zależność między strukturą ciała a strukturą czasu i przestrzeni kosmicznej.